Χωριά που μαστίζονται από την ασθένεια του ύπνου, μπλε χωριά και χωριά φτιαγμένα μέσα σε σπηλιές. Θα τα βρεις όλα εδώ.
(AP Photo/ Niranjan Shrestha)
Πρόκειται για μια βελτιωμένη εκδοχή του Truman Show. Στο Hogewey, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από το Άμστερνταμ κατοικούν 152 άνθρωποι που έχουν άνοια, Αλτσχάιμερ και άλλες παθήσεις που σχετίζονται με την μνήμη.
(AP Photo/Greg Baker)
(AP Photo/Sergio Torres)
Μπορεί στην Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974 να ζούσαμε με ανοιχτές τις πόρτες, αλλά στην άλλη άκρη της γης και συγκεκριμένα στο Shani Shingnapur της Ινδίας υπάρχει ένα χωριό που δεν έχει καν πόρτες. Ούτε στα σπίτια, ούτε στις δημόσιες υπηρεσίες.
Εκεί που όλα κυλούσαν ομαλά στο Kalachi του Καζακστάν, το 2013 άρχισε να παίρνει ο ύπνος τους κατοίκους του σε δημόσιες υπηρεσίες, στο δρόμο και στα σχολεία. Όχι, όμως, ύπνος τύπου power nap, αλλά ύπνος που κρατούσε μέχρι και μία εβδομάδα.
Tο χωριό του Αστερίξ. Το Κολοκοτρωνίτσι. Το Σκοτεινό Χωριό. Τα Ζωνιανά. Η ποπ κουλτούρα έχει δημιουργήσει δεκάδες χωριά με ιδιαιτερότητες προκειμένου ν' αφηγηθεί μία ή και περισσότερες ενδιαφέρουσες ιστορίες.
Για ανθρώπους που πίνουν μαγικά φίλτρα και δέρνουν Ρωμαίους, για ό,τι-στο-καλό-γινόταν-στο-Κολοκοτρωνίτσι, για χωριά που θυσίαζαν κατοίκους τους ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν. Τι γίνεται, όμως, όταν η πραγματικότητα προλαβαίνει την τέχνη και δημιουργεί χωριά με ιδιαιτερότητες που ούτε τα πιο άρρωστα μυαλά του Hollywood δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν;
Φτιάξαμε μια λίστα με 7 τέτοια πραγματικά χωριά που κάνουν το γαλατικό χωριό του Αστερίξ να μοιάζει λιγότερο ενδιαφέρον από οποιοδήποτε 'Άνω' ή 'Κάτω' Χωριό της ελληνικής επικράτειας.
Ε εσείς του Hollywood, τι κάθεστε;
Το χωριό των νεφρών
(AP Photo/ Niranjan Shrestha)
Στο Hokse του Νεπάλ ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων έχει μόνο ένα νεφρό. Δυστυχώς, η έλλειψη δεύτερου δεν οφείλεται σε κάποια γενετική ανωμαλία, αλλά στο ότι οι περισσότεροι από αυτούς το αφαίρεσαν με χειρουργική επέμβαση με ή χωρίς τη συγκατάθεσή τους.
Όσοι έδωσαν το νεφρό με τη θέλησή τους, το έκαναν έναντι 1.700 ευρώ, προκειμένου ν' αγοράσουν ένα οικόπεδο ή ένα σπίτι. Για το πώς έχασαν το νεφρό τους οι υπόλοιποι υπάρχουν διάφορες ιστορίες. Κάποιοι απήχθησαν και ξύπνησαν μετά από κάμποσες ώρες σ' ένα νοσοκομείο μ' ένα νεφρό λιγότερο και 130 ευρώ στην τσέπη. Άλλοι δεν ξύπνησαν ποτέ, αφού τους πήραν και τα δύο νεφρά, χωρίς να τους αφήσουν κάτι στην τσέπη, ενώ κάποιοι άλλοι πείστηκαν από επιτήδειους πως δεν υπήρχε πρόβλημα να πουλήσουν το ένα τους νεφρό, αφού μετά από λίγο καιρό ο οργανισμός τους θα γεννούσε καινούργιο.
Ο τραγικός απολογισμός αναφέρει πως κάθε χρόνο 7.000 νεφρά προερχόμενα από το Νεπάλ πωλούνται στην μαύρη αγορά.
Το χωριό που όλοι ξέρουν Kung Fu
Εναλλακτικό όνομα: το χωριό που δεν μπλέκεις. Το Ganxi Dog βρίσκεται στην κεντρική Κίνα και έχει μια θέση σε αυτή τη λίστα γιατί ΟΛΟΙ οι κάτοικοι του ξέρουν από μία πολεμική τέχνη.
Μπορεί να μην έχει γεννηθεί εκεί ο Bruce Lee ή έστω ο Miyagi, παρ' όλα αυτά όλοι οι κάτοικοί του ξέρουν διάφορες παραλλαγές του King Fu, ενώ γνωρίζουν πως να χρησιμοποιούν ως όπλα ξύλα και τρίαινες.
Υπάρχουν δύο θεωρίες σχετικά με το γιατί οι κάτοικοι του κινέζικου χωριού έχουν μεγαλώσει με τα μαχαίρι στα δόντια. Η πρώτη λέει πως συχνά γίνονται επιθέσεις άγριων ζώων στο χωριό, τα οποία τους τρώνε τα πρόβατα και τα κατσίκια. ΟΚ, με το Kung Fu δεν δέρνεις λύκους, αλλά έστω γίνεσαι πιο σκληροτράχηλος.
Η δεύτερη λέει πως το Ganxi Dog δεχόταν επιθέσεις από γείτονες, οπότε οι κάτοικοι του έπρεπε με κάποιο τρόπο να υπερασπιστούν τα σπίτια και τους εαυτούς τους.
Όπως και να έχει, με το συγκεκριμένο χωριό δεν μπλέκεις.
Το χωριό του Αλτσχάιμερ
Πρόκειται για μια βελτιωμένη εκδοχή του Truman Show. Στο Hogewey, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από το Άμστερνταμ κατοικούν 152 άνθρωποι που έχουν άνοια, Αλτσχάιμερ και άλλες παθήσεις που σχετίζονται με την μνήμη.
Δεν πρόκειται για κάποια γιγαντιαία κλινική, αλλά για ένα μέρος που διαθέτει ό,τι θα διέθετε ένα κοινό χωριό. Έχει εστιατόρια, πλατεία, πεζοδρόμους και οι κάτοικοί του κινούνται σε αυτό σαν να να ζούσαν σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της Ολλανδίας. Για την ασφάλειά τους, παρακολουθούνται από κάμερες, ενώ στον χώρο εργάζεται και ιατρικό προσωπικό, το οποίο είναι ντυμένο με πολιτικά ρούχα.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN οι κάτοικοι του Hogewey χρειάζονται λιγότερα φάρμακα από όσα στο παρελθόν, τρώνε καλύτερα και ζουν περισσότερο.
Το χωριό-σπηλιά
(AP Photo/Greg Baker)
Το Zhongdong βρίσκεται μέσα σε μια σπηλιά της κινεζικής επαρχίας Guizhou. Μέχρι πολύ πρόσφατα ο μοναδικός τρόπος πρόσβασης του συγκεκριμένου χωριού ήταν μέσω αναρρίχησης, η οποία κρατούσε μία ώρα. Τα σπίτια, τα ζώα, το σχολείο βρίσκονταν ΟΛΑ μέσα στην τεράστια σπηλιά, την οποία οι κάτοικοι εγκατέλειπαν μόνο για να πάνε στην αγορά, η οποία βρίσκεται 15 χιλιόμετρα μακριά.
Λόγω της προβολής που πήρε το Zhongdong τα τελευταία χρόνια από τα ΜΜΕ, η κινεζική κυβέρνηση αναγκάστηκε ν' ανοίξει ένα δρόμο για πιο εύκολη πρόσβαση στο χωριό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα παιδιά να μεταφερθούν σε διπλανό χωριό προκειμένου να παρακολουθούν μαθήματα στο εκεί σχολείο. Παρ' όλα αυτά, οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού συνεχίζουν να μένουν εκεί.
Το ισπανικό στρουμφοχωριό
(AP Photo/Sergio Torres)
Το 2011 η Sοny Pictures ανακάλυψε το Júzcar, ένα χωριουδάκι λίγο έξω από τη Μάλαγα. Μέχρι τότε επρόκειτο για ένα χωριό 220 κατοίκων με άσπρα σπίτια. Ένα χρόνο αργότερα ο αριθμός των κατοίκων δεν άλλαξε, ωστόσο βάφτηκε όλο το χωριό μπλε και αποτέλεσε μία από τις τοποθεσίες όπου έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας 'Τα Στρουμφάκια'.
Στο ενδιάμεσο, η πλειοψηφία των κατοίκων ψήφισε θετικά πως θα ήθελε να βαφτεί το χωριό μπλε και να μοιραστούν στους κατοίκους τα χρήματα που θα τους έδινε για αυτό το λόγο η Sony Pictures.
Έξι μήνες αφότου τελείωσαν τα γυρίσματα και αν και η συμφωνία προέβλεπε πως μετά από αυτό το χρονικό διάστημα η εταιρεία θα έβαφε ξανά το χωριό άσπρο, το χωριό παρέμενε μπλε. Έτσι, ζητήθηκε από τη Sony να το βάψει ξανά άσπρο. Οι άνθρωποι της εταιρείας απόρησαν με αυτό το αίτημα. Οι κάτοικοι του Júzcar έκαναν νέο δημοψήφισμα και συμφώνησαν πως ήθελαν το χωριό τους να παραμείνει μπλε, το χρώμα που διατηρεί μέχρι σήμερα.
Το χωριό χωρίς πόρτες
Μπορεί στην Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974 να ζούσαμε με ανοιχτές τις πόρτες, αλλά στην άλλη άκρη της γης και συγκεκριμένα στο Shani Shingnapur της Ινδίας υπάρχει ένα χωριό που δεν έχει καν πόρτες. Ούτε στα σπίτια, ούτε στις δημόσιες υπηρεσίες.
Οι κάτοικοί του μάλιστα, δεν έχουν βρει κάποιο ιδιαίτερο τρόπο για να κρύβουν τα λεφτά και όποια άλλα πολύτιμα αντικείμενα έχουν στη διάθεσή τους, αφού τα αφήνουν σκόρπια σε διάφορα σημεία του σπιτιού. Η ανυπαρξία μέτρων ασφαλείας οφείλεται στην πίστη τους στη θεότητα Shani (δεν το καταλαβαίνω, αλλά αφού το λένε οι ίδιοι το δέχομαι).
Για λόγους ιδιωτικότητας έχουν κάποιες κουρτίνες που χρησιμοποιούν ως παραβάν. Όχι, όμως, στο σημείο που θα έπρεπε να βρίσκεται η πόρτα, αλλά σε άλλα μέρη του σπιτιού. Το μόνο πρόβλημα που συναντούν λόγω έλλειψης πορτών είναι ότι δεν έχουν τι να χτυπήσουν όταν φτάνουν σε ένα άλλο σπίτι, ωστόσο το ξεπερνούν φωνάζοντας το όνομα του ιδιοκτήτη φτάνοντας στην αυλή του.
Το χωριό του ύπνου
Εκεί που όλα κυλούσαν ομαλά στο Kalachi του Καζακστάν, το 2013 άρχισε να παίρνει ο ύπνος τους κατοίκους του σε δημόσιες υπηρεσίες, στο δρόμο και στα σχολεία. Όχι, όμως, ύπνος τύπου power nap, αλλά ύπνος που κρατούσε μέχρι και μία εβδομάδα.
'Ε αφού κοιμούνταν για μια εβδομάδα, τουλάχιστον θα ξυπνούσαν ξεκούραστοι', μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Δυστυχώς για τους κατοίκους του χωριού η συγκεκριμένη σκέψη απέχει πολύ από την πραγματικότητα, αφού όταν ξυπνούσαν είχαν πονοκεφάλους, υψηλή αρτηριακή πίεση και παραισθήσεις.
Μετά από δεκάδες έρευνες που αφορούσαν την ποιότητα του νερού, τον αέρα και της σοδειές της περιοχής, αποδείχθηκε πως αιτία για την ασθένεια του ύπνου αποτελούσε ένα εγκαταλειμμένο από τη σοβιετική εποχή ορυχείο ουρανίου, το οποίο δεκαπλασίαζε τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
Καλά που τους έπαιρνε ο ύπνος μόνο για μια εβδομάδα και όχι για πάντα.
Πηγή:oneman.gr
