Μπορεί να θεωρείται ένα μονότονο μονοπάτι αλλά όπως φαίνεται είναι το αγαπημένο για τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων. Σύμφωνα με την «Boston Globe» είναι ο πιο φωτογραφικός δρόμος σ’ όλη την Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Ο δρόμος βρίσκεται σε μία από τις παλαιότερες και ακριβές περιοχές και έχει να επιδείξει αμερικάνικη αρχιτεκτονική και παλιά σχολή της Νέας Αγγλίας. Χτίστηκε το 1823 αλλά έχει καταφέρει να διατηρήσει ένα μεγάλο μέρος της αισθητικής του.
Πρόκειται για την πετρόχτιστη οδό Acorn Street που βρίσκεται στο Beacon Hill στη Βοστώνη. Σήμερα δέχεται εκατοντάδες τουρίστες και οι επαγγελματίες φωτογράφοι πρέπει να πάρουν ειδική άδεια για να τραβήξουν εκεί φωτογραφίες.
Για να αγοράσει τα τυριά πήγε σε πολλά μαγαζιά και ξόδεψε 1000 ευρώ.
Ο Benedict Bruel, διευθυντής του εστιατορίου "Pizza της Déliss" στη Λυών, έφτιαξε μια πίτσα με 257 διαφορετικά τυριά με στόχο να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ.
Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν στη Μελβούρνη της Αυστραλίας τον Σεπτέμβριο του 2018 από τον Johnny Di Francesco, ο οποίος έκανε μια πίτσα με 154 διαφορετικά είδη τυριών.
Θεώρησε πως επειδή η χώρα του έχει τέτοια ποικιλία τυριών θα είναι εύκολο να σπάσει το ρεκόρ αφού θα έπρεπε απλά να προσθέσει 100 τυριά παραπάνω από την πίτσα που κατέχει ήδη ένα ρεκόρ.
Για να είναι επίσημα αναγνωρισμένος ως ο νέος κάτοχος ρεκόρ, ο Benedict έκανε την έρευνά του και βεβαιώθηκε ότι η πίτσα πληροί τις προϋποθέσεις του Guinness World Records.
«Η πίτσα έπρεπε να είναι πλάτους 30 εκατοστών και πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον δύο έως τέσσερα γραμμάρια διαφορετικών τυριών», ανέφερε.
Ωστόσο ακόμα και στη Γαλλία, δεν ήταν εύκολο να βρει τόσα είδη τυριών.
Έτσι αφού επισκέφθηκε πολλά σούπερ μάρκετ, ο Benedict ολοκλήρωσε τη συλλογή τυριών με επισκέψεις στα γαλακτοκομεία σε Beaujolais και Mornant, ξοδεύοντας συνολικά σχεδόν 1.000 € (£ 869.55).
Χρειάστηκαν περισσότερες από δύο ώρες για να γίνει η πίτσα και ο Benedict λέει ότι στην πραγματικότητα αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ ωραία διαδικασία και όπως είπε «ένα μικρό κομμάτι είναι αρκετό».
Ο χρόνος παρασκευής της συγκεκριμένα ήταν δυο ώρες και 20 λεπτά.
«Οι άνθρωποι σκέφτονται ότι είμαι άρρωστος, αλλά δεν είναι έτσι. Πρόκειται για μια πίτσα που γίνεται για πολλούς ανθρώπους, ένα μικρό κομμάτι είναι αρκετό για να εκτιμήσει κανείς την προσπάθειά μου», τόνισε.
Ένας εκπρόσωπος του Guinness World Records δήλωσε στο LADbible ότι είχε λάβει την αίτηση εγγραφής και εκκρεμούν τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία.
Μπορεί το Photoshop να έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, διορθώνοντας ατέλειες και καμιά φορά παραποιώντας πολύ την πραγματικότητα, ωστόσο υπάρχουν και περιπτώσεις που η πραγματικότητα κλείνει το μάτι στην επεξεργασία, αφού μοιάζει από μόνη της ψεύτικη. Οι εικόνες που θα δείτε στη συνέχεια δεν έχουν υποστεί επεξεργασία Photoshop και εκπλήσσουν μόνο και μόνο γιατί μοιάζουν εξωπραγματικές… Κι όμως είναι η στιγμή που ο φωτογράφος πέτυχε στο φακό του το απίστευτο…
1. Ο Sutro Tower στο Σαν Φρανσίσκο καλύπτεται από ομίχλη και μοιάζει σαν πλοίο που πλέει στον ουρανό! 2. Μία εικόνα… 3. Σιτάρι και λεβάντα 4. Ο δρόμος που σταμάτησε τη φωτιά 5. Οφθαλμαπάτη 6. Τέσσερις αποχρώσεις του μπλε 7. Η κινέζικη τέχνη της συμμετρίας 8. Το ηλιοβασίλεμα ανά όροφο 9. Εμπειρία έξω από το σώμα 10. Η βάση του δέντρου λαμπυρίζει από τα κίτρινα φύλλα που έχουν πέσει κάτω 11. Απόλυτη συμμετρία 12. Τα δόντια της θάλασσας 13. Μία εικόνα 14. Τα τρομακτικά κύματα της Βόρειας Θάλασσας 15. Καθαρισμός κτηρίου στη Ν. Υόρκη 16. Κόκκινος ουρανός 17. Τετράγωνο σύννεφο 18. Απόλυτη… δασική συμμετρία 19. Σκυλιά και δρόμοι 20. Αυτός ο ήλιος δεν γυρίζει με τους άλλους
Την παραγγέλνετε συχνά, αλλά ξέρατε πότε παραδόθηκε πρώτη φορά;
Σύμφωνα με την PizzaDelivery.com, το 1889, ο βασιλιάς Umberto και η Βασίλισσα Margherita είχαν το προνόμιο να παραλάβουν την πρώτη πίτσα σε delivery!
Ήταν μια μεγάλη πίτσα που έστειλε ο Raffaele Esposito, ο πιο διάσημος pizzaiolo στη Νάπολη της Ιταλίας.
Ο Raffaele Esposito ήταν ο Ιταλός ιδιοκτήτης μιας ταβέρνας/πιτσαρίας ονόματι Pizzeria di Pietro e Basta Cosi τον δέκατο ένατο αιώνα και θεωρείται από μερικούς ότι είναι ο πατέρας της σύγχρονης πίτσας.
Το 1889, η πίτσα δεν είχε γίνει ακόμα δημοφιλές ή γνωστό πιάτο και τρωγοταν από φτωχούς - χρειαζόσουν απλώς αλεύρι, λάδι, νερό και ντομάτες ή ό,τι τρόφιμο είχες για να βάλεις από πάνω. 'Ετσι ο Esposito θεωρήθηκε ως ο πρώτος κατασκευαστής πίτσας στην πόλη της Νάπολης αφού την εισήγαγε στο μενού και ο πρώτος που έφτιαξε πίτσα μαργαρίτα!
Το εύκολο -στην Ελλάδα ίσως όχι και τόσο- είναι να ανοίξεις μία επιχείρηση. Το δύσκολο είναι να καταφέρεις να την διατηρήσεις ζωντανή μέσα στα χρόνια. Στην Ευρώπη υπάρχουν εταιρείες με ιστορία άνω των 1000 χρόνων.
Ένα εστιατόριο στην Αυστρία με έτος ιδρύσεων το 803, ένα οινοποιίο στην Γερμανία (862) και δύο τράπεζες σε Γαλλία (864) και Βρετανία (886) είναι οι επιχειρήσεις που ξεπερνούν σε ιστορία την μία χιλιετία στην Ευρώπη και οι αρχαιότερες στην περιοχή. Οι παραπάνω κλάδοι όπως φαίνεται και στον σχετικό χάρτη είναι αυτοί οι οποίοι και την μεγαλύτερη διαχρονικότητα στην Γηραιά ήπειρο. Υπενθυμίζεται ότι η αρχαιότερη αλυσίδα στον κόσμο είναι η WHSmith με ιστορία 227 χρόνων και παρουσία και στην χώρα μας.
Ένα καφενείο στο Πήλιο η ιστορικότερη επιχείρηση στην Ελλάδα
Στην χώρα μας μία επιχείρηση έχει καταφέρει να έχει ιστορία μεγαλύτερη από αυτή του ίδιου του νεότερου κράτους και να συνεχίζει να προσφέρει τις υπηρεσίες του για 234 χρόνια. Πρόκειται για το καφενείο του Φορλίδα στον Λαύκο του Πηλίου. Όπως αναφέρει το greekgastronomyguide.gr του Γιώργου Πίττα το καφενείο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού σε ένα πρόσφατα ανακανισμένο διόροφο πέτρινο αρχοντικό.
Σύμφωνα με τον κυρ Μανώλη, 7η γενιά των Φορλίδων "το καφενείο του Φορλίδα έχει την ιστορία του. Στην γωνία στο βάθος έπιεν το κρασάκι του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, το "καλογεροπαίδι" όπως τον έλεγαν, όταν ερχόμενος από την Σκιάθο. (...)Σύχναζαν και άλλες προσωπικότητες στον καφενέ μας. Ο Βάρναλης που ήταν γυμνασιάρχης στην Αργαλαστή, αλλά και ο Δερμούζος διευθυντής στο Παρθεναγωγείο Βόλου".
Η πρωτεύουσα Stanley και η μοναδική πόλη στα νησιά Φόκλαντ (η νοτιότερη πρωτεύουσα της Γης) είναι μία μικρή απομονωμένη πόλη που διαθέτει πολύχρωμα κτίρια και λίγες υπηρεσίες και καταστήματα. Εδώ δεν μπερδεύεσαι καθόλου και ούτε ψάχνεις πού θα πας, αφού τα πράγματα είναι απλοποιημένα: Υπάρχει ένα δημαρχείο-ταχυδρομείο-δικαστήριο, τρεις εκκλησίες, μία τράπεζα, μία φυλακή, τρία εστιατόρια, επτά μπαράκια, ένα μουσείο, ένα νοσοκομείο, δύο οδοντιατρεία, έντεκα ξενοδοχεία, ένα αθλητικό κέντρο, μία βάση για όλα τα θαλάσσια αθλήματα, ένας ραδιοφωνικός σταθμός, ένα φιλοτελικό γραφείο για συλλέκτες γραμματοσήμων και φυσικά ένα παραδοσιακό μαγαζί για το γνωστό αγγλικό γεύμα fish and chips.
Οι κάτοικοι μάλιστα είναι γνωστοί μεταξύ τους και όλοι μια οικογένεια. Σύμφωνα με τη Daily Mirror, πολλοί αφήνουν τα κλειδιά στη μίζα των αυτοκινήτων τους και φεύγουν, ενώ πολλά σπίτια δεν έχουν καν κλειδαριές στις πόρτες ή μένουν ξεκλείδωτα μέχρι να επιστρέψουν οι ιδιοκτήτες τους από τις δουλειές τους. Η εγκληματικότητα γενικά και οι κλοπές εδώ είναι άγνωστες λέξεις και όλοι ζουν μια χαλαρή ζωή χωρίς άγχη και αγωνίες – τέτοιου είδους τουλάχιστον!
